1 thought on “Η λάσπη”

  1. Helen Ροζουλί Εωσφόρος Vernus Portitor Arcanus Ταμετούρο Αμούν Arnum says:

    Σε προσωπικό επίπεδο αυτή "η λάσπη" γίνεται αυτομάτως όλη η βιωματική ή και όχι,πραγματικότητα που μπορεί να πληγώσει θανατηφόρα ή να προσδιορίσει ωμά και σκληρά το παρελθόν και το μέλλον. Αξιολογώ με ***** αστέρια αυτή την ιστορια γιατι κατάφερε να με παρασύρει απλά/λιτά/απέ [...]

  2. (updated κριτική)Μια δεύτερη –σχεδόν σωματικά βιωμένη– ανάγνωση της Λάσπης περίπου ένα χρόνο μετά την πρώτη.Ο Σάντο είναι ένας άνθρωπος με σωματοποιημένες ψυχικές πληγές που ακροβατεί στο χείλος της αβύσσου και που μπορεί εκ πρώτης όψης να μοιάζει ακραίος και μη-ρεαλιστικός [...]

  3. "Η τρέλα, η τρέλα, άρα το χάος, η μοναδική ακλόνητη σταθερά του σύμπαντος"Φόβος και παράνοια στην Αθήνα της κρίσης."αλλά δεν ξέρετε τι προσφυγιά και τι φτώχεια σας περιμένει φουκαράδες μου, όμως θα μάθετε, θα μάθετε, μη μου ανησυχείτε, έρχονται ωραίες δύσκολες υπέροχες μέρες τ [...]

  4. Εντυπωσιακή γραφή,εξαιρετικά φροντισμένη έκδοση Υπέροχο!

  5. Οι κοινές αναφορές μου με τον συγγραφέα με καθιστούν αναξιόπιστο κριτή του συγκεκριμένου βιβλίου. Θέλω απλώς να εκφράσω τη ικανοποίηση και την ευγνωμοσύνη μου.

  6. Βιβλίο που ακροβατεί στα όρια της παράνοιας και του χάους που έχει ο συγγραφέας στον νου του- και ίσως δικαιολογημένα -και της πραγματικότητας.Ένας ήρωας σκοτεινός και οργισμένος, που κατά την γνώμη μου χρησιμοποιεί την οργή για να κρύψει την θλίψη του . Δεν σε κάνει να τον λ [...]

  7. 3,5/5. Αυτό το βιβλίο με δυσκόλεψε πολύ. Σπάνια έχω αντιπαθήσει τόσο ήρωα βιβλίου. Τόσο πολύ που έκανα να το διαβάσω δυο βδομάδες κάθε φορά που το έπιανα στα χέρια μου ένιωθα σχεδόν ωδίνες τοκετού, ήθελα να το τελειώσω και να το αφήσω πίσω μου. Βιβλίο που ξυπνά τόσο έντονα αισθή [...]

  8. Στην άυλη βιβλιοθήκη μου υπάρχει ένα ράφι που το ονομάζω "12 hours books" και σε αυτό τοποθετούνται κάποια βιβλία που διαβάστηκαν με υπερταχεία και βαριεστημένη ανάγνωση, λαμβάνοντας ως βαθμολογία 1, μιας και δεν υπάρχει κατώτερη.Σκέφτομαι ότι το να τοποθετήσω το βιβλίο του Χρήστ [...]

  9. Ξεκινώντας να γράψω την κριτική για τη «Λάσπη» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, συνειδητοποίησα πως είναι από τις σπάνιες φορές όπου δυσκολεύομαι να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά, παρά βγαίνουν σαν ένα συνονθύλευμα ιδεών/λέξεων/μοτίβων/νοημάτων, όπου επικρατεί ένα παράδοξο [...]

  10. O πρωταγωνιστής, επιστρέφει στην Αθήνα μετά από την εξορία φορτωμένος με τύψεις και ένα πιστόλι με το οποίο σκοπεύει να τερματίσει τη ζωή του.Η αφήγηση πρωτοπρόσωπη και χαοτική, βαλτώδεις, οι σκέψεις μπερδεύονται συνεχώς η μία με την άλλη σε μία ατέρμονη σύγχηση, οι πράξεις [...]

  11. edit: Για να μην κλαίω τα λεφτά μου, δωρισα το βιβλίο σε ενα φιλο, ο οποίος παρατήρησε κάτι που δεν έγραψα στην κριτική μου: το υφος, η δομή των προτασεων και η μορφολογία παραπέμπουν στο Αβεσσαλωμ Αβεσσαλωμ του Φωκνερ. Δυστυχώς δεν είναι απλή επιρροή, αλλά κακό ξεπατικωμα και α [...]

  12. Ένα εξαιρετικό και διαφορετικό κοινωνικό μυθιστόρημα που συνδυάζει άριστα την ταχύτητα και την ωμότητα του «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» με το μίσος και την ειλικρίνεια των στίχων της Κατερίνας Γώγου. Ο λόγος τρέχει, κυλάει, όπως οι απελπισμένοι βορειοηπειρώτες που κατηφόρισα [...]

  13. Φαντάσου ότι είσαι μια από τις γκροτέσκο flaneur καρικατούρες που περιφέρει την κενή και ανιαρή της ύπαρξη σε κάποιο αστικό τοπίο σαν αυτά που συναντάς σε πίνακες της Νέας Αντικειμενικότητας του Τζορτζ Γκρος. Ή, αν προτιμάς, κάτσε και ζωγράφισε το πιο ψυχεδελικό comic, προσπαθών [...]

  14. Δύσκολη η βαθμολόγηση. Κι εξηγώ. Είναι βιβλίο για γερό στομάχι και γερά νεύρα. Σε αντίθεση με τους άλλους αντι-ήρωες, ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να κάνει το κεντρικό πρόσωπο γοητευτικό. Ούτε κάνει έκπτωση στις προσωπικές σκέψεις. Η Αθήνα περιγράφεται από τον απογοητευμένο κ [...]

  15. Η ''λάσπη'' είναι ένα σύγχρονο, ιδιαίτερο ανάγνωσμα. Η γραφή της χειμαρρώδης, αιχμηρή και ενίοτε σαρκαστική. Τονίζεται ο νεοελληνικός τρόπος ζωής καυτηριάζοντας κυρίως τα αρνητικά του σημεία, εγείροντας έτσι τις εύλογες απορίες του αναγνώστη σχετικά με αυτόν. Διαβάζοντας τ [...]

  16. Ανακούφιση είναι να μπορέσεις να δεις τις σκέψεις σου αποτυπωμένες, εκφρασμένες, ζυμωμένες με το ταλέντο ενός επιδέξιου συγγραφέα. Η Λάσπη διαβάστηκε μέσα σε τρεις μέρες. Αγοράστηκε, ξεφυλλίστηκε λίγο στο μετρό, και μετά να σου η αδημονία να βρεθώ μόνη μου με τις εσωτερικές [...]

  17. Εξαιρετική γραφή. Δυνατό λεξιλόγιο. Βιβλίο για γερά νεύρα, που απαιτεί συγκέντρωση.

  18. Μια Κολαση. Ωραίο. (επειδη χρωσταμε το κορμι μας στο θανατο, ξεχναμε να χαρουμε καταναλωνοντας το δανειο της ζωης κ.ο.κ.)

  19. Το διάβασα σε μια μερα για να το ξαναδιαβασω τις επομενες

  20. "Σε νοιάζει πιο πολύ το τι έγινε, παρά το τι θα γίνει". Εξαιρετικό! Ένα βιβλίο από εκείνα τα λίγα, πιστεύω.

  21. Οι άνθρωποι θα θυμώσουν, θα τρελαθούν, θα σκεφτούν περίεργα πράγματα, θα αντιδράσουν παράξενα και τελικά "θα βρεθούν μέσα στις σκοτεινές τρύπες των πατρικών τους σπιτιών και θα αντισταθούν με τον τρόπο που μάθανε".

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *